‹ Volver a resultados

0116

Defensa del Trisagio y crítica a la fórmula de Pedro Fullo

El texto defiende la formulación tradicional del Trisagio, entendido como la glorificación del Dios tres veces Santo, y censura las interpretaciones atribuidas a los impíos maniqueos y a Pedro Fullo. Se sostiene que no debe incorporarse conjuntamente la referencia a la Madre de Dios y a la Trinidad, ni añadir a la invocación trinitaria la expresión «que fuiste crucificado por nosotros». Como fundamento, se citan las enseñanzas de los trescientos dieciocho Padres de Nicea, los ciento cincuenta de Constantinopla y la Congregación de Calcedonia, quienes confesaron un solo Jesucristo crucificado y distinguieron esta afirmación de la exposición de la Divinidad trinitaria. El Obispo de Arsinoes atribuye a Pedro Fullo una fórmula impía, mientras Quinciano, Obispo de Ascoli, lo acusa de apartarse de los Evangelios, los Apóstoles y los Santos Padres, pese a las amonestaciones episcopales y del Papa Felis.

Transcripción mejorada

57

¿Luego, según los impíos maniqueos, será fantasía nuestra salvación? ¿Ves cómo por todas partes te precipitas, o ignoras, o, sabiéndolo también, te vuelves maligno voluntariamente? He aquí, pues, amonestado: avergüénzate por tu ignorancia y sigue, como aprendiste del Profeta, glorificando al Trisagio, esto es, al tres veces Santo (T).

Cerca del fin pone argumentos que, adaptándolos a la presente cuestión, se concluye que, hablando de la Madre de Dios, no se debe juntamente poner a la Trinidad; ni, hablando de la Trinidad, se puede añadir a la Madre de Dios, según se infiere de las siguientes palabras:

«Los trescientos dieciocho Padres de Nicea —dice— y los ciento cincuenta de Constantinopla enseñaron un solo Jesucristo crucificado, y no al Trisagio… Por lo que los de la Santa Congregación de Calcedonia, siguiendo a estos padres, confesaron un Hijo, Señor nuestro Jesucristo. Mas, por otra parte, cuando llegaron a exponer necesariamente la Divinidad de la Trinidad, dijeron: “Santo Dios, Santo Fuerte, Santo Inmortal, tened misericordia de nosotros”. ¿Acaso añadieron en la Trinidad: “que fuiste crucificado por nosotros”? Si, pues, no añadieron ni ellos ni los que fueron antes de ellos, ¿cómo introduces esta novedad de impiedad?» (K).

Hasta aquí el Obispo de Arsinoes, y es el primero en quien aparece que Pedro Fullo haya dicho: «que fuiste crucificado por nosotros»; todos los demás obispos refieren haber dicho: «que fue crucificado por nosotros», de lo que infiero que, de uno y otro modo, profería Pedro Fullo su impiedad.

Quinciano, Obispo de Ascoli, le hace ver a Pedro Fullo que no ha seguido ni a los Evangelios, ni a los Apóstoles, ni a los Santos Padres, y que no ha querido contenerse con las amonestaciones de los obispos, principalmente del Papa Felis; y después le dice: «¿Quién te podrá sufrir en adelante, a ti que trastornas el Evangelio de Cristo? Predicando no un Hijo, Señor nuestro Jesucristo, en dos naturalezas, y este crucificado por nosotros, sino que, desistiendo de esto con novedad perversa, dices crucificado al Dios Fuerte, Inmortal, como si hubiese sido crucificada la esencia de la Trinidad» (L).

Con cuyo pensamiento digo que el autor del Trisagio de María

[taris et ignoras, aut etiam sciens sponte malignaris? Ecce igitur admonitus erubesce ob indisciplinationem tuam, et sequere, sicut didicisti a Propheta, glorificare Trisagion, id est, ter Sanctum. Ibid.

(K). Trecenti decem et octo, et centum quinquaginta unum Dominum Jesum Christum tradiderunt et non Trisagion... Unde beata Congregatio Chalcedonensis, hos secuta, unum Filium est confessa, Dominum nostrum Jesum Christum. Quando autem aliunde venerunt necessario Divinitatem Trinitatis exponere, dixerunt: Sanctus Deus, Sanctus Fortis, Sanctus Immortalis, miserere nobis. Num adjecerunt in Trinitate: «Qui crucifixus es pro nobis»? Si ergo non apposuerunt, nec ipsi nec qui ante eos fuerunt, quomodo novitatem impietatis inducis? Ibid.

(L). Quis ergo te amplius sustinebit subvertentem Evangelium Christi? Non unum…

Transcripción original

57
ssion ¿Luego segun los impios Maniqueos serà fantasia nuestra salvacion? ¿Ves
como por todas partes le precipitas ò ignoras, ò sabiendo tambien te vuelves ma-
ligno voluntariamente? Fe res, pues, aqui amonestado averguenzate por tu ig-
norancia, y sigue como aprehendiste del Profeta glorificar al Frisagio, esto es, al tres
reces Santo (T) Cerca del fin pone argumentos que adaptandolos a la pre-
sente question se conduie que hablando de la Madre de Dios no se debe jun-
tamente soner a la trinidad: ni hablando de la trindad se puede añadir
à la Madre de Dios, segun se infiere de las siguientes palabras: “Los trecien-
tos diez y ocho (Padres de Nicea, dice) y los ciento cinquenta (de Constantinopla)
enseñaron un sense Jesu Christo Crucificado, y no al Trisagio… Porlo que
los de la Santa Congregacion de los de Calcedonia, siguiendo a estos padres, con
feso un Hifo Señor nuestro Jesu Christo. Mas por otra parte quando llegaron
à exponez necessariamente la Divinidad de la trinidad diveron, Santo Dios,
Santo Fuerte, Santo Immortal tened Misericordia de nosotros, ¿Acaso añadieren
en la Trinidad, que fuiste crucificado por nosotros. Si, pues, no añadieron ni
ellos ni los que fueron antes de ellos; ¿como introduces esta novedad de impie-
dad? (K). Hasta aqui el Obisno de Arsinoes, y es el primero en quien apa-
rece que Pedro Gullo haia dicho: que fuiste Crucificado por nosotros; todos los
demas Obispos relacionan haber dicho: que fue crucificado por nosotros, de que
infiero que de uno y otro modo proferia Pedro Fullo su Impledad.
Quinciano Obispo de Ascoli le haze ver a Pedro Fullo que
90 no ha seguido ni a los Evangelios, ni a las Apostoles, ni à los Santos Padres
y que no ha querido contenerse con las amonestaciones de los obispos, prin-
cipalmente del Papa Felis, y despues le dice :,; ¿Quien te podrá sufrir en ade-
fante a ti que trastornas el Evangelio de Christo? Predicando no un Hijo
Señor nuestro Jesu Christo en dos Naturalezas, y este Crucificado por noso
tros, sino que desistiendo de esto con novedad perversa dices crucificado al
Dios Fuerte Immortal, como si hubiese sido crucificada la esencia de la Tri-
nidad (L). Con cuio pensamiento digo que, el autor del Trisagio de Maria
taris et ignoras, aut etiam sciens sponte malignaris? Ecce igitur admonitus exu-
besce ob indisciplinationem tuam, et sequere sicut didicisti à Propheta glorifi-
care Trizagion, id est, ter sanctum. Ibid.
(K). Trecenti decem et octo, et centum quinquaginta unum Dominum Jesum
Christum tradiderunt et non Frisagion... Unde beata Congregatio Calcedonensi
um hos secuta unum filium est confessa Dominum nostrum Jesum—Christum. Quan-
do autem aliunde venerunt necessarie Divinitatem Trinitatis exponere dixerunt: Sanct
ius Deus, Santus Fortis, Sanctus Immortalis misere nobis. Num adjecerunt in Trinita
te, Qui Crucifixus es pro nobis? Si ergo non apposuerunt, nec ipsi, nec qui ante eos fuer
runt; quomodo noritatem impietatis inducis? Ibid.
(L). Quis ergo te amplius sustinuerit subrententem Evangelium Christi? Non unum

Temas

Trisagio; teología trinitaria; cristología; controversias doctrinales; Pedro Fullo; concilios de Nicea, Constantinopla y Calcedonia; Madre de Dios; maniqueísmo

Personajes

Pedro Fullo; Quinciano; Papa Felis

Lugares

Nicea; Constantinopla; Calcedonia; Arsinoes; Ascoli